El amor (no) tiene que doler

By chgamallo

A estas alturas muchos sabréis ya que mi periplo  en el Camino fue un poco frustrante. Aunque me encantase la experiencia y el simple hecho de caminar me haya resultado fascinante, mi rodilla se encargó de pararme los pies (nunca mejor dicho!). Menos mal que sólo mi hermano y su esposa se dedicaron a apostar a mis espaldas cuántos días tardaría en lesionarme… En fin, la culpa es mía por no haber entrenado más y también lo es de aquella fiebre escarlatina que cogí con cinco añitos y que ha fragilizado mis huesecillos para siempre… 

Cuando me lesioné la rodilla, mi madre y yo recordamos una frase de uno de los sacerdotes de Roncesvalles: “el amor tiene que doler”. Tuvimos oportunidad de escucharla dos veces, primero en la misa del peregrino del sábado, y en la homilía repetida del domingo, así que ambas teníamos claro que el señor cura había dicho exactamente eso: el amor tiene que doler. Mamá y yo, cada una a su manera, le hemos dado unas cuantas vueltas a la dichosa frase. Por ejemplo, quiero yo a mi rodilla o ella  a mí? 

Ahora en serio, escuchar algo así hoy en día me dejó bastante estupefacta, y una semana después, sigo sin entenderlo. Por qué tiene que doler el amor? Por qué no puede reducirse a quererse, estar bien, pasarlo bien, disfrutar, gozar… ? Qué lleva a un sacerdote a decirle a cien personas que el amor debe ser un acto doloroso? No es supuestamente el amor el que rige el mundo, el que mueve los hilos de los corazones de las personas, el que debería estar presente en todos nuestros actos? 

Pensando en esta frase, tengo esa horrorosa sensación que nos invade a los curiosos resabidillos de no entender algo que debe ser simple y evidente. O quizás se trate simplemente de que no soy capaz de entender la relación entre el amor y el dolor. Aunque recuerdo haber escuchado hace poco que cuando uno se enamora corre el inevitable riesgo de sufrir y conozco a más de una cuyas relaciones sentimentales se han basado en pasarlo mal por alguien que no valía la pena. Aún así, sigo pensando que el amor debería ser tan simple como su definición en el diccionario: “sentimiento hacia otra persona que naturalmente nos atrae y que, procurando reciprocidad en el deseo de unión, nos completa, alegra y da energía para convivir, comunicarnos y crear”.

10 comentarios para “El amor (no) tiene que doler”

  1. Esther Dice:

    pues Sabina también piensa eso de que el amor tiene que doler: “Porque el amor… cuando no muere, mata; y porque amores que matan, nunca mueren”

    Besitos a la profe!

  2. Silene Dice:

    Yo creo que el hecho de que el amor y el dolor vayan unidos es, simple y llanamente, porque nosotros, las personas, no hacemos un uso adecuado de él…al ser seres imperfectos pienso que nos es inebitable llegar a esa utopía de amor feliz que te venden en las películas de Disney o en las típicas comedias románticas…
    También pienso que sin esos momentos “dolorosos” no sabríamos apreciar los momentos que realmente valen…pues si todo fuera felicidad y alegría terminaríamos por verlo como algo tan normal como el sol de cada mañana al despertarnos, el camino al trabajo/instituto o la cama en la que todos los días nos acostamos.

    Como bien sabemos gracias a nuestros inteligentísimos amigos los chinos, en todo lo malo hay algo bueno y en todo lo bueno hay algo malo, y por ello…el amor debe pasar por ciertos trances, nos gusten o no, pero ahí debemos ser nosotros mismos los que pongamos de nuestra parte para hacer que esas dificultades queden en simples tropiezos que nos hacen coger más fuerza y seguridad a la hora de levantarnos nuevamente y ponernos a caminar…

    (dios mío que inspiración..no sé si tiene lógica yo envío y luego leeré, así q…si he dicho algún disparate ME DISCULPO!)

  3. Carme Dice:

    Hola!
    bueno, de todos es sabido que uno de los fundamentos de la Iglesia católica es transmitirnos que hemos venido a este mundo a sufrir. Todo lo bueno es pecado.
    La frase “El amor TIENE que doler” me parece muy representativa.

    Lo trite del caso es que llevamos muchos siglos de tradición católica y no es tan fàcil liberarse del peso de que si no sufrimos no nos ganamos el reino de los cielos.

    El AMOR NO TIENE QUE DOLER. SI SEÑOR, Chris, CON DOS COJONES !!!!

    El amor es el fundmento de todo, es lo que no nos mueve y el lo único que puede hacer que las cosa cambien para bien. Yo creo en el amor. En el amor bien entendido.

    Todas estas pasiones, llenas de dolor y sufrimiento ¿quién dice que eso es amor??? Queremos dolernos para sentirnos vivos.
    Basamos nuestras “grandes historias de amor” en la carencia….. desde la carencia simpre existira el dolor.

    El verdadero AMOR NO TIENE QUE DOLER.

    YES WE CAN !!!!!

    :)

  4. Carme Dice:

    Hola de nuevo,
    yo como Silene, primero mando y después reviso.
    Sorry; queria decir “El amor es el fundamento de todo, es lo que nos mueve…….” y no el amor es lo que no nos mueve.
    me disculpo !

  5. Silene Dice:

    Definitivamente Chris..ESCÉPTICA TOTAL POR SIEMPRE JAMÁS! (con rima y todo! xD)

  6. luscofusco Dice:

    Moi boas!

    Xa sei que levo un tempiño desaparecido por estes e outros lares, mais aínda así non me esquecín deste recuncho. Prometo nesta semana poñerme ao día e ir comentando onde non comentei.

    Quen me coñece pode saber ou intuír que nestes últimos anos a miña relación coa relixión tomaron camiños ben diferentes, e mais dende a chegada deste novo representante infalible que non fai máis que meter a zoca. Se a alguén lle molesta a miña forma de pensar, síntoo, pero o meu xeito de pensar, razonar e tomar decisións non ten en conta para nada se o cura me vai incluír na súa lista vermella ou non.

    Opino que para poder falar dun tema, primeiro hai que vivilo ou pasar/estar nel. O amor! Hai moitos tipos de Amor e, aínda que ese sacerdote dixese iso, para min non é sinonónimo de Dor. Con ese comentario que dixo, parece estragar un sentimento con outro. Admito que nunha relación amorosa haxa momento dolorosos, agora iso de dicir que “O amor ten que doer”, e por que non di “O amor ten que ser feliz” ou “hai que gozalo” . Unha vez máis toman a parte polo todo. Penso que é unha idea moi barroca onde hai que demostrar o sufrimento, as bágoas, o sangue, a dor,… un calvario, postos a sacar as cousas de quicio “en este valle de lágrimas”. Lémbrame ao tipo de ensino aplicado por moitos mestres/profesores e ensinantes que manteñen aquel “los libros con sangre entran”. Quen diga iso, é que realmente non sabe ensinar, non sabe aprender e intenta impoñer o seu criterio sen ter en conta aos demais, sen ter en conta outros puntos de vista,… un criterio moi totalitario sen dúbida.

    Se din “O amor ten que doer” é como se tiveses unha lambetada ou algo que che gusta moito e lle deses maior importancia a leva un cromo ou non. Supoño que o máis importante sempre ten que ser a lambetada ou iso que che gusta.

    O amor ten que ser amor, valla a redundancia, e non pura aparencia, e ten que levar consigo cousas como costancia, paciencia, delicadeza, forza, amabilidade, compañeirismo, tolerancia, cariño, sinceridade,… e se ten dor, non pode ser a dor quen oculte ou eclipse todo o resto, no caso contrario estariamos falando doutra cousa: maltrato, masoquismo,… Ou polo menos eu véxoo así.

    Saúdos a tod@s!

  7. Amalia Dice:

    Me encanta.

  8. rocio Dice:

    El amor no duele, definitivamente no. Lo que duele del amor es que se acabe, o que se rompa, o que no sea correspondido, o que te decepcione, pero el amor solo te llena de felicidad!

    Pero el que no ama está muerto, por eso yo me he arriesgado siempre a que en algún momento doliese, consciente de que hay amores que no llegan a buen puerto, pero todos, en algún momento, me han puesto una sonrisa en la boca.

    Y de los dolores del desamor uno se cura… pero uno no se cura de la “falta de amor”

    ama para estar vivo

    bicos cris

  9. MERCEDES Dice:

    ME HA ENCANTADO, CRIS. PERO TAMBIÉN ME HA GUSTADO MUCHO LO QUE HA DICHO ROCIO. ES VERDAD, AUNQUE EL AMOR DUELA, MÁS AÚN DUELE SI CARECEMOS DE ÉL. ES MEJOR ECHAR LA RED E IR SEMBRANDO EN ESTE CAMINO DE LA VIDA, BIEN PARA OBTENER UN AMOR DE PAREJA, FILIAL , DE AMIGO … AHORA YO ESTOY UN POCO DOLIDA POR ESE AMOR QUE NO ES CORRESPONDIDO, PERO CONTENTA PORQUE ME HA DADO CUENTA QUE VOY A GANAR UNA MEJOR AMISTAD CON LA PERSONA QUE AMO.

  10. Reflexión sentida de una peregrina que asiste a la misa de Roncesvalles « El Espíritu del Chemin Dice:

    [...] El amor (no) tiene que doler [...]

Escribe un comentario